Gipuzkoako Foru Aldundia

Kirolgela: Futbol entrenamenduak

Kadeteak >> Prestakuntza arloa >> Psikologikoa

Motibazioa

Aro hau lantzen hasi baino lehen, ezin ahaztuko ditugu umeek nerabezaroan dituzten berezitasunak. Pubertasunak garai honetan iraungo die, eta neurri handi batean ikaste prozesua eta baita motibazioa ere baldintzatuko die. Gorputzean izandako aldaketek egongaiztasun emozionala eragingo diote, eta horrek entrenatzailearengandik ulertze gaitasuna eskatuko du, eta giza taldearen beharretarako egokitasuna bilatzea.

Jarraian, era xume eta argian azalduko ditugu motibazioa lantzeko kontuan hartu beharreko atal nagusiak: helburuak zehaztea, lana prestatzea eta lan egiteko giroa.

HELBURUAK ZEHAZTU:

Helburuak zehazten baditugu, prestaketa planean banakako zein taldeko konpromisoa lortuko dugu. Horretarako, honakoak dira estrategiak:

  • Lanaren helburua azaldu. Jokalariak zer egin behar duen jakiteaz gain, zertarako den ere jakin behar du.
  • Helburuak azaltzerakoan jokalariei entzuten bazaie, komunikazioa hobetu egingo da, eta, jakina, baita haien inplikazioa ere.
  • Lortu daitezkeen helburuak zehaztu. Horrek autoestimua indartuko du.

LANA PRESTATU:

Planifikazio zehatzak eragin zuzena du prestaketan eta, ondorioz, motibazioan. Une bakoitzean zer lortu nahi den jakiteak ziurtasuna ematen dio entrenatzaileari eta taldeari berari.

Lana prestatzeak helburuak zehaztearekin lotura estua du, ondorio logikoa baita: taldeak lehenik “zer” ezagutzen du, eta gero “nola”.

Bestalde, lan egoki bat, hurrenkera logikaz eta jarduera alaiez egina bada, pizgarria da edozein jokalarirentzat, eta horrek taldeari motibazioa indartuko dio.

LAN EGITEKO GIROA:

Lan egiteko giroak lan egitean jasotako sentsazioak jasotzen ditu. Giroa askotarikoa izan daiteke: alaia, aspergarria, barea, monotonoa, tentsioz betea… , eta bereziki entrenatzailearen izaeraren eta bere ezagutzaren baitan egongo da giroa egokia izatea proposamenak jasotzeko. Hona, jarraian, lan egiteko giro ona lortzeko zenbait irizpide eta estrategia.

  • Aparteko laguntzak erabili onak izan badaitezke (babesa, animoa, saria…) edo txarrak badira (zer egin den gaizki jakin behar da eta akatsa zuzentzeko bidea topatu).
  • Ahalegina berez saritu, emaitza kontuan hartu gabe, horrek giroa sortzen laguntzen baitu.
  • Lana bera jolaserako uneekin tartekatzen bada, lana dibertigarriagoa eta motibagarriagoa bihurtuko da.
  • Entrenatzaileak eredu izan beharko du puntualtasunari, arretari, autoexijentziari eta taldearekiko errespetuari dagokionez (noizean behin autokritika egitea ere ez da txarra izango).

* Zenbait ideia

  • Saio jakin baten diseinua jokalari baten esku utzi.
  • Ezusteko proposamenak ekarri: jolasak, kirol aldaketa, ospakizunak, konbidatu bat ekarri, etab.
  • Jokalariengana hurbildu. Hara, ez da batera erraza errespetua eta hurbiltze ekintza konbinatzea. Bilatu, beraz, entrenatzaile hotzaren eta entrenatzaile adiskidearen arteko elkargune bat.
  • Hizkera aberatsa eta ulergarria erabili. Hizkuntza aberatsa duena bestelakoa baino atseginagoa egiten da.
  • Ez ahaztu ilusioa, gogoa, anbizioa…, hitz batean, motibazioa, barneko egoeraren ispilu direla, eta ikusi, transmititu eta ikusi egiten direla. Beraz, entrenatzaileak kontuan izan behar du bere barne egoerak, edo hori kanporatzen den moduak, eragina izango duela jokalarien errendimenduan.
gipuzkoa.net